Talmente coma cando en agosto, con motivo da visita do xeneral Franco, nos enchían os ollos e os cantóns e as prazas cos emblemas golpistas, o exército ao mando de Juan Carlos I vai exhibirse este sábado na Coruña.

Os desfiles quedaron ancorados nunha fase arcaica da parada militar. Cando os exércitos da OTAN mostran a súa forza adoitan esquecer certos elementos de disuasión que miles de persoas alí apostadas sen dúbida agradecerían.
Faltará, por exemplo, o batallón informático da Guardia Civil, que segundo certas páxinas da esquerda hospedadas en Compostela, Madrid, Barcelona, etc., dedica boa parte do seu esforzo a comprobar cada cuarto de hora que non se lesionan nelas os dereitos do cidadán.

Esteticamente, iso presenta algún conflito. Poderían rodar pequenos carriños de oficina cun equipo fixo en actitude de simulacro, ou iren tamén, de maneira máis tradicional, marcando o paso e termando, na man dereita, dun ordenador portátil, que erguerían ao vento (ao xeito da Sección de Gastadores co vello fusil Cetme) cando alcanzasen a tribuna. Alí aplaudirán Francisco Vázquez, José Bono e o resto de autoridades eclesiásticas e civís.

Outra ausencia notable será, previsiblemente, a dos especialistas encargados de deseñar e sementar artefactos de disuasión para os campos do Terceiro Mundo; por exemplo, as pequenas minas antipersoais (algunhas de fabricación española) ou esas cabezas de mísil con uranio empobrecido, símbolo da alternativa socialdemócrata ao desastre nuclear. En boa lóxica os soldados que prestan axuda humanitaria (alimentos, medicinas, etc.) deberían desfilar detrás, e non diante.

Se se coloca vostede estes días no medio da praza do Concello e efectúa un xiro circular, comprobará que en cada balcón pendura unha bandeira española. Talmente coma cando en agosto, con motivo da visita do xeneral Franco.

Máis artigos de opinión