 |
Concello de Fene |
||
 Casa do Concello. |
Localización | Limita co concello de Neda ó N.; co de Cabanas ó S.; cos de Neda, Cabana e A Capela ó E.; e cos de Ares, Mugardos e a Ría de Ferrol ó O. | |
| Habitantes | 15.375 | ||
| Superficie | 25,9 km² | ||
| Capital | Fene | ||
| Parroquias | San Valentín, Fene, Perlío, Barallobre, Maniños, Limodre, Sillobre e Magalofes. | ||
| Comunicacións |
|
||
| Distancias | Á Coruña: 53,5 Km A Ferrol: 6 Km | ||
A poboación foi medrando ó compás da súa economía; fíxoo fundamentalmente a raíz da fundación de ASTANO en 1941, empresa que comeza construíndo pequenos barcos pesqueiros de madeira, medrando rapidamente para pasar a especializarse, a partir de 1963, na construcción de petroleiros de 300.000 toneladas.
A reconversión do sector naval trouxo consigo a desaparición de Astano como estaleiro constructor de buques, pasando a dedicarse á producción off-shore, a segregación de IMENOSA (empresa dedicada ós bens de equipo) e a desaparición da industria auxiliar que vivía ó abeiro deste sector. Doutra banda, a reconversión traduciuse no considerable aumento do número de desempregados ( a taxa de paro da comarca é a máis elevada de Galicia). As ocupacións fundamentais da poboación son as seguintes: agrícola-gandeira (6,97%), pesca e marisqueo (0,72%), industria (48,53%), construcción (7,43%) e servicios (36,53%).
Os materiais que compoñen o solo inflúen na determinación do tipo de relevo: mentres que o sector occidental é de predominio de xistos, o oriental é de granito, e así, cara á costa, encontramos unhas formas de relevo a base de suaves outeiros que van descendendo cara ó mar formando unha grande degradación que vai desde Astano ata a base de Montefaro, xa no veciño concello de Mugardos. É unha zona que non supera os 200 m. de altitude e é onde se encontra a maior parte da súa poboación. Cara ó interior o relevo faise moito máis infesto e o granito presenta algunhas alturas considerables nos montes de Marraxón cos seus 359 m, onde ríos coma o Magalofes ou o Sillobre encaixan formando saltos e cadoiros.
Os datos históricos de Fene non son máis numerosos en épocas pasadas; no ano 1044 aparece mencionado nunha escritura privada e no 1100 aparecen os nomes de Xoán, párroco de Sillobre, e Ordoño de Fene nun preito entre Santiago e Mondoñedo pola posesión do Arcipestado de Bezoucos. A verdade é que a historia de Fene vai moi unida á de Ferrol sobre todo desde a súa fundación como cidade departamental no século XVIII.
Sobresaíron, a comezos de século, as iniciativas culturais
vencelladas ás sociedades de emigrantes.
A Comisión de Cultura, Xuventude, Ensino e Deportes organiza, durante a primavera-verán, diferentes rotas a pé por todo o Concello.
Para maior información, dirixirse ó teléfono 981-340366
