GHALEB JABER IBRAHIM, empresario galego-palestino

"O Islam é unha relixión progresista"


Ghaleb Jaber Ibrahim é un palestino que chegou a Galicia hai trinta anos, casou, ficou e fixo fortuna. Hoxe é propietario do luxoso Hotel Araguaney en Santiago, pero tamén, entre outros negocios, da productora de televisión CTV, responsable de programas como o Supermartes. Segue intimamente ligado ao seu país e á súa causa, aínda que di "nós" cando fala de Occidente. Buscámolo un 29 de novembro, Día Mundial de Solidariedade co Pobo Palestino, para que nos falara do seu pobo, da súa relixión, do mundo despois do 11-S e do seu último proxecto: unha canle de TV sobre o mundo árabe.


"O 11-S foi un desastre porque aconteceu en EEUU, porque se iso pasara en calquera outra parte do mundo, non habería esta guerra".



















"O Islam non pode ter involución nunca. O Corán empeza así: ‘Deus creoute coa mente libre, e ninguén debe taparche os ollos cara a evolución e cara o progreso".



















"A muller foi utilizada por Occidente como argumento para xustificar unha guerra, porque non están a facer nada para defender os seus dereitos. Aí hai moito cinismo de Occidente".



















" Ningún líder palestino vai renunciar a Xerusalén porque forma parte do entramado do mundo islámico, como Belén para o mundo cristián".



















"Nós –os palestinos- non viviremos tranquilos, pero eles tampouco".



















"Israel é un país xenocida. Os seus líderes, dende a súa constitución ata agora foron militares. Nós, ademais de construír un estado palestino moderno, temos que axudar a Israel a saír desa secta sionista que a convirte nunha sociedade militar".



















"Os palestinos somos un pobo loitador e sairemos adiante, e iso é o que lle falta a Galicia, ten que loitar para facerse máis grande dentro do contexto europeo".

V. Vostede saíu hai pouco nos medios como un dos promotores dunha cadea de televisión sobre o mundo árabe para España e América Latina. Cóntenos un pouco máis sobre ese proxecto...

GJI. Trátase dun proxecto empresarial para crear un canal temático en español para toda a comunidade hispana no mundo que informe sobre o mundo árabe. Os seus contidos van ser sobre todo culturais, porque hai moito descoñecemento, e iso provoca medo e o medo xa sabemos o que provoca... Por iso un grupo de amigos e máis eu consideramos que había aí un baleiro dende hai moitos anos, porque en Europa hai cinco canles que emiten para o mundo árabe, pero todas en árabe, ningunha en español. Aquí non se reflicte nada sobre nós, hai moita desinformación, e imos tentar compensalo. Pero tamén hai unha franxa dentro da programación que fai o camiño contrario: informa sobre a actualidade española dirixida a facilitar a integración dos árabes neste país.

V. ¿Por que a sé é en Santiago?

GJI. Non, non vai ter a sé aquí, iso que saíu nos medios estaba errado. A sociedade constitúese aquí, porque eu son o promotor, pero a súa ubicación será en Madrid ou en Sevilla, porque alí temos unha serie de axudas importantes e sobre todo porque hai moita máis poboación e universidades con importantes estudios arabistas. En Santiago faranse cousas importantes como a dobraxe, abastecemento ou a sonorización.

V. ¿Quen pon o capital?

GJI. Pois quen queira. Vai haber participacións, e calquera pode mercalas, pero cun límite do 10%. A sociedade estará constituída formalmente nun par de semanas e parte dun capital inicial de 2 millóns de euros nesta primeira fase. Vai empezar a emitir nuns seis meses.

V. Todo isto está moi relacionado co fenómeno migratorio. Hai xente que di que o gran problema do novo milenio en Europa é vai ser a chegada masiva de xente de países subdesenvolvidos, sobre todo árabes... ¿que opina?

GJI. O gran problema de Europa non é ese. Europa ten un gran problema demográfico, necesita man de obra para seguir producindo ao mesmo nivel e ten que buscar fóra porque calcúlase que necesita de aquí ao 2020 uns 25 millóns de traballadores máis. Entón ese problema en vez de prevelo e regulalo de antemán, sempre imos con atraso. Hai que regulalo previamente de algunha maneira, porque ademais de que hai moitas vidas en xogo tamén hai que entender que é unha necesidade europea. E tamén quero dicir que o subdesenvolvemento destes países é consecuencia do sometemento do terceiro mundo a mans do primeiro e dunha política norte-sur equivocada. Se son pobres é consecuencia da nosa política.

V. ¿Que opina en concreto da política nese eido que está a levar a cabo o Goberno español? ¿Está a impulsar políticas de integración social?

GJI. Eu creo que non, o Estado español está traballando a remolque de toda esta situación. Como diciamos antes, hai que regular antes e prever a cantidade de xente que vai vir, tentar dar visados... E se non o fai o goberno, pois faise doutro xeito, e acábanse beneficiando as mafias, os empresarios sen escrúpulos... todos menos os inmigrantes, que corren un gran risco. O goberno ten que chamar á poboación española e concienciala porque esta xente é necesaria para traballar e non enfocar o tema como se fora unha invasión de xente que vén delinquir. A xente métese na delincuencia cando non ten recursos e non pode traballar dignamente.

V. Parece que dende o 11 de setembro, o mundo occidental mira con máis recelo ao Islam. ¿Que lle parece a actitude dos EEUU e de Occidente en xeral a partir de entón?

GJI. O 11-S foi un desastre porque aconteceu en EEUU, porque se iso pasara en calquera outra parte do mundo, non tería pasado nada do que está pasando e non habería esta guerra. O que pasa é que tocáronlle no punto feble ao xendarme do mundo. Foi unha mágoa porque este "gardán da orde mundial" empezaba a estar cuestionado en moitos aspectos, sobre todo politicamente dende a chegada de Bush, cunha recesión económica á porta... E logo pasou o que pasou, pero iso non foi ben explicado, porque eu podo sospeitar que puido ser Ben Laden, pero boto de menos unha explicación racional e razonable e que nos digan onde están as probas.

Pero a min o que me preocupa é que 5 minutos despois do atentado, sen que se tivera reivindicado, xa estaban posicionados todos os medios como se xa estivera preparado todo para facer unha confrontación Occidente-Oriente para xustificar o que está pasando agora. Cousa que para min é moi perigosa e máis que solucionar o problema estano aumentando porque o Islam é o gran descoñecido, non ten nada que ver co que din del os medios. Porque hai países modernos e dinámicos como Siria ou Xordania... porque non se trata de ser islamista ou non: trátase de que hai moita xente oprimida, morta de fame, e que se sinte humillada pola prepotencia dos Estados Unidos e de Occidente.

V. ¿Cre, xa que logo, que o fundamentalismo islámico é unha resposta a esa opresión?

GJI. Por suposto que si. Ben, non é a consecuencia da opresión senón da colonización dos países occidentais. Todos os grupos fundamentalistas no mundo árabe foron mandados na súa orixe por EEUU ou algún país europeo, case todos. Ningún movemento deste tipo emana dende a preocupación e da organizaicón do pobo musulmán, senón da CIA, para que nun momento determinado, loiten uns contra outros, como o caso da GIA, Hamas, al-Qaeda... E unha vez que os abandonan, póñense en contra dos americanos... O réxime aiatolá foi posto por Occidente, ao igual que o resto dos reximes do mundo árabe: no Golfo os que financian o terrorismo, segundo eles, están postos por EEUU. Aquí só es musulmán se estás en contra dos intereses de Occidente. Eu son musulmán e renego de Ben Laden e dos talibáns, eu non coñezo ese Islam. O Islam emana do Corán e este non ten nada que ver co que están facendo estes tipos.

V. ¿A que se debe esta involución no mundo islámico?

GJI. Non, non, vamos a ver... Para nada é correcto isto. O Islam fundamentalista aparece cando hai algunha alteración, como tamén acontece no mundo cristián, onde hai moitas sectas fundamentalistas. A historia do cristianismo está chea delas, dende a Inquisición ata agora. ¿A Inquisición falaba dunha volta ao Antigo Testamento? Non, son intereses persoais, dunha organización concreta.

O Islam non pode ter involución nunca. O Islam é unha relixión progresista. É unha relixión aberta, cos seus principios teolóxicos, pero logo na súa aplicación á vida ordinaria é moi aberta. Baséase na misericordia, na paz, na integración e no progreso. Porque o Corán empeza coa cita <i>[di algo en árabe]</I>, que quere dicir "Deus creoute coa mente libre, e ninguén debe taparche os ollos cara a evolución e cara o progreso". Entón cando os talibáns fan o que fan non están facendo o que di o Islam, senón en función do que eles queren marcar como eixo do Islam. Son comparables coa Inquisición, que falaban e mataban en nome de Cristo.

V. ¿Como cre que deberían evolucionar política e socialmente os países árabes?

GJI. Eu estou pola democratización. Pero iso non é tan sinxelo porque para iso antes hai que ter un desenvolvemento económico e cultural, cando existe isto, a democracia vén de regalo, de forma automática. Pero cando nós estamos sacando os recursos deses países e meténdolles dictaduras corruptas –falo do terceiro mundo en xeral- é moi difícil que eses países evolucionen culturalmente, e logo tampouco se acada unha estabilidade democrática.

V. ¿Está vostede por un estado laico?

GJI. Si, claro. Nós en Palestina dende hai 50 anos estamos a loitar cunha carta nacional, aprobada pola OLP en 1964, e no seu primeiro artigo fálase da constitución dun estado democrático palestino e laico, onde poden convivir xudeus, palestinos e cristiáns en igualdade de dereitos e deberes. Esa é a nosa aspiración nacional. Hai moitos países árabes que teñen cultura laica e relixiosamente cada un fai o que quere. En Palestina hai cristianos, e son palestinos igualmente. E no Líbano e en Siria tamén. E aquí crese que todo musulmán é árabe, e iso non é correcto en absoluto.

V. ¿Non cre que o Islam tería que avanzar no tema da muller?

GJI. O tema da muller é unha asignatura pendente, efectivamente. Pero hai que diferenciar un pouco... A muller foi utilizada por Occidente como argumento para xustificar unha guerra, porque non están a facer nada para defender os seus dereitos. Aí hai moito cinismo de Occidente. Porque eu digo... fóronse os talibáns, puxeron aos da Alianza do Norte e as mulleres seguen co burka. Entón non se trataba dos dereitos das mulleres, non? Na Guerra do Golfo, ídem. EEUU acudiu a defender un país como Kuwait, que viola sistematicamente os dereitos da muller... Fixérono porque alí hai petróleo, rañaceos, mercan coches e armas americanas.

O problema non é o burka, senón a súa imposición. Porque o burka é unha cuestión cultural, como o traxe típico aquí. Xurdiu nos países máis pobres do mundo árabe, ao sur de Marrocos, na franxa desértica, tapábase a cara tanto o home coma a muller para protexerse do deserto. E este atuendo foi evolucionando ata converterse nunha cuestión cultural. E logo houbo familias que emparentaron con outras do norte e agora mesmo iso depende da familia e da tribo á que pertenzas. É unha cuestión cultural, non unha obriga do Corán, porque este non o contempla. O Corán só di que ten que recoller o pelo e tapalo no momento da misa, nada máis.

Eu condeno a supresión dos dereitos da muller, porque a muller é igual que o home. Non, para min a muller é superior, dende a perspectiva relixiosa islámica.

V. ¿Superior en que sentido?

GJI. A muller dá vida. Porque despois de Deus, no Islam está a nai, porque dá vida. Pero cando Occidente toma a muller como unha arma para xustificar unha política de ocupación... a eses hai que condenalos tanto ou máis que aos talibáns.

V. Hoxe é o Día Internacional de Solidariedade co Pobo Palestino...

GJI. Si... No tema palestino hai dúas datas claves. Unha é o 2 de novembro de 1917, a declaración Balfour, que é o día histórico de usurpación dos dereitos do pobo palestino por parte de Inglaterra, cando lle regalou aos xudeus europeos Palestina. E logo o 29 de novembro de 1947 foi cando a ONU reparteu Palestina en dous estados: un xudeu e un palestino. O xudeu consolidouse, que é Israel, e comeulle a parte que lle correspondía ao pobo palestino e dende ese momento houbo unha campaña de desinformación -ultimamente moito máis- onde parece que a loita dun pobo consiste no terrorismo, cando o que hai que falar é que hai unha ocupación militar.

V. ¿Cre que a situación palestina empeorou cos feitos de Nova York?

GJI. O 11 de setembro, aos 20 minutos, Israel tentou manipular a todo o mundo mostrando imaxes de nenos palestinos celebrando o ataque a NY. E un día máis tarde foron desmentidas porque eran imaxes do 93. E logo Sharon entrou en Ramala, Xericó... destrozou cos seus tanques casas, plantacións... Quixo aproveitar un desastre e que todo o mundo estaba a mirar cara a outro lado. Sharon é un criminal de guerra e non o digo eu senón a propia comisión do Parlamento israelí cualificouno como responsable dunhas matanzas e neste momento está en vías de procesamento en Bélxica.

V. Parece que con el non hai moita posibilidade de negociación...

GJI. Efectivamente, porque para negociar fan falta dúas partes, e Sharon está a poñer condicións absolutamente imposibles. Pide que haxa calma total, pero el cando ten a posibilidade de asasinar a un líder, saca a un avión e xa está. Entón: ¿Que é a calma total? ¿Que unha xente que non ten nin que comer quede na casa tranquiliña? Coa política sionista nunca se chegará a nada. O que fai falta é presión política internacional que garanta un estado palestino con fronteiras seguras, con observadores internacionais, se resolva o problema dos refuxiados...

V. Haberá que agardar logo a un goberno laborista... pero Barak non o fixo moito mellor...

GJI. Iso é certo, porque a política sionista está por riba dos partidos. Hai tres modelos: un é a extrema dereita, dos colonos nacionalistas, que quere botar a todos os palestinos do territorio. Logo está a dereita do Likud, que fala de meter os palestinos en reservas, darlle un carné de identidade e nada máis: sen dereito á terra, nin á auga, nin ao aire, sen soberanía, sen fronteiras. E o modelo laborista é: imos dividirnos en dúas zonas, mantemos os asentamentos, non teñen dereito ao ceo, nin a fronteiras, pero poden viaxar libremente, ter as súas ‘empresiñas’ pero non máis. Iso é máis ‘light’, pero segue sen ser suficiente. O sionismo faille mal ao seu propio pobo, porque condenar a un pobo a vivir durante toda a vida en guerra, é unha barbaridade.

V. O punto máis difícil das negociacións foi, é e será sempre Xerusalén...

GJI. Xerusalén forma parte dos territorios ilegalmente ocupados no 67.

V. Pero Israel non parece disposto a devolvela...

GJI. Xa, pero, estamos no de sempre: se queren a paz van ter que darnos o que é noso, porque nós xa renunciamos á totalidade de Palestina, recoñecemos as súas fronteiras, cedemos moitos dereitos xa. E Xerusalén é un dereito como calquera outra terra de Palestina que foi conquistada no 67, en todas as resolucións da ONU Xerusalén forma parte dos territorios ocupados. Israel non ten dereito ningún sobre Xerusalén, non se poden confundir os dereitos históricos cos lazos históricos, que é a grande barbaridade dos sionistas.

Porque os árabes temos lazos históricos con España, por exemplo, pero iso non nos dá dereito a nada alí. Eles viñeron a Palestina dous mil e pico anos antes de Cristo, pero como ocupantes tamén. Reinaron en parte de Palestina como ocupantes e foron expulsados tamén como ocupantes. Entón eles teñen lazos históricos, pero non dereitos.

V. ¿A vostede que lle parecería repartir Xerusalén?

GJI. Esa partición xa está recollida nesa resolución da ONU do 47 que hoxe se conmemora. Ningún líder palestino vai renunciar a Xerusalén porque forma parte do entramado do mundo islámico, como Belén para o mundo cristián. A mellor solución para Xerusalén é que estea baixo control internacional, onde cada pobo poida moverse con liberdade. Pero eles, despois da ocupación do 67, fixeron asentamentos para separar fisicamente a cidade vella, a árabe, do resto dos territorios palestinos, para facer máis inviable aínda un estado palestino. Por iso non hai solución con eses asentamentos, a non ser que a cidade sexa internacional, que a parte oriental teña alcalde árabe e a occidental alcalde xudeu, sendo administrada pola ONU.

V. ¿Ve posible a convivencia pacífica entre uns e outros?

GJI. Si, é posible. E, de feito, houbo paz do 96 ao 2000, cando foron implementados os acordos de Oslo. Ata o 2000 non houbo ningún conflicto, ao contrario, a xente viaxaba a Israel, e viceversa. Os palestinos somos un pobo cunha gran capacidade para esquecer. Sufrimos moito ata hoxe, pero imos sobrevivir a isto e perdoamos porque o rencor e o odio é o único que pode corromperte. Esa é a nosa filosofía: soamente o odio te pode matar, o inimigo e a guerra nunca. Aquel periodo foi de esperanza, de paz, de construcción de casas, de investimentos de capitais. E a partir de aí, Sharon ocupouse de destruílo todo.

Pero os palestinos xa non emigran máis: cando lle plantaron cara á ocupación no 87, coa primeira Intifada, todo cambiou. A partir de aí os palestinos non marcharon fuxindo, senón todo o contrario: a xente átase máis á terra e conseguiu ver que soamente coa presión interna, coa Intifada, que nós non viviremos tranquilos, pero eles tampouco.

V. Pero... ¿non se supón que Israel é un país democrático?

GJI. Ese é o seu gran problema: cren que o son. E o peor é que Europa tamén o cre, ou alomenos colocárono como socio preferente, van a Eurovisión con eles, etc. E eu pregúntome: ¿cal é a definición de democracia para Europa? Soamente por poñer pantalóns, lentes de sol, e un chapeo en lugar de turbante... ¿Democracia é ir a discotecas e beber alcol na rúa, prostituirse e ir á praia con biquini? Non, como mínimo hai que defender os dereitos humanos. É que dende Occidente ao ver ás mozas con pantalón e pelo loiro...

Israel é un país xenocida. Os seus líderes, dende a súa constitución ata agora foron militares. Israel vive da economía da guerra. O 98% da poboación en Israel é militar, e ten o exército máis potente do mundo. Nós, ademais de construír un estado palestino moderno, temos que axudar a Israel a saír desa secta sionista que a convirte nunha sociedade miltar e convertela nunha sociedade civil, onde a xente teña liberdade, e poida voltar aos seus países de orixe. E o que queira vivir en Israel, que viva, ou mesmo en Palestina como cidadán palestino.

V. En Galicia tamén hai partidos nacionalistas. ¿Cres que hai algunha similitude coa situación palestina?

GJI. Non. Hai que ser realista. Os contextos nos que vive cada pobo son diferentes. Aquí, gracias a Deus, temos moito camiño andado. Aínda que temos moito polo que loitar e reclamar, temos que traballar duro sen botar sempre as culpas a Madrid. Ás veces o gran defecto do nacionalismo é botarlle sempre a culpa aos de fóra. Para min o nacionalismo galego debería emanar da grandeza de Galicia, Galicia é máis canto máis internacional sexa, cando a música galega soe en NY, esa é a boa dirección, non cando nos pechamos dentro da muralla. A identidade galega é moi forte, o galego está moi identificado coa súa terra, sexa da ideoloxía que sexa. Pero isto ten que estar acompañado co traballo diario.

Pero a situación non ten que ver con Palestina: nós estamos ocupados militarmente e vós non. Pero somos un pobo loitador e sairemos adiante, e iso é o que lle falta a Galicia, ten que loitar para facerse máis grande dentro do contexto europeo.


R. Castro Tarrio



Vieiros